Een verloren uur. Hij komt er niet uit. schrijversblokkade Na wat geijsbeer gaat hij weer zitten. het blijft... onverteerbaar Na weer een uur is hij domweg niet meer in staat aan iets anders te beginnen. Met een boek gaat Jory naar bed. Maar zijn gedachten dwalen steeds weg. Om half één in de ochtend zit hij weer aan de typemachine. “Het is...perversss!“ je bent er bang van “Ik donder het weg“, mompelt Jory. Hij schrikt wakker uit een droom. Het is half tien in de ochtend. Het was een nachtmerrie, hij herinnert zich dat hij in paniek was. Hij kon het gedicht niet terugvinden! Hij rent naar zijn bureau. Weg. Nee- het ligt in de prullebak- verkreukeld. Jory gaat zitten, rolt een vel in de typmachine, en typt het driftig over. Het is niet slecht. Wel controversieel, voor zijn doen. Jory begrijp zichzelf donders goed-- ik wil niet dat Helmer het leest. En Helmer heeft gevraagd of hij zijn maats gedichten mag lezen. Maar deze... je wilt dat hij het leest anders zou je het verscheurd hebben...

Mijn gespannen ballen staren naar jouw spannende oogwallen - Helmer J Koerts De klingel. ...ogot hij houdt zich aan zijn woord- Jory haast zich om open te doen, zijn kamerjas dichtknopend. Vanuit de deuropening kijkt Helmer naar binnen.  “...Allemachtig. Wat een stee!...“ wegvluchten kan niet meer “...netjes opgeknapt maat, mooie kleurstellingen ook. En zonder mijn expertise er bij te halen?” grijnst Kale, zijn schoenen en kleren uitgooiend. geen stijve  constateert Jory. “En jij?“ ik kan m'n kamerjas aanhouden  het is mijn huis “...Ja.“ “Goed zo!“ voor het eerst ziet iemand me naakt. Mickey en Maxy denken daar anders over, maar Helmer... Jory probeert al het gevoel uit zijn lichaam weg te denken. “...Oké, eh, dit is de voorzolder en keuken. Mijn woonruimte is daarachter. Mijn bureau staat er en ik kijk er TV en films en-” ”Waar slaap je?” wil ik wel of wil ik niet ”Daarboven.” De trap er naartoe begint aan het eind van het keukenblok.  Helmer zal er beneden niet vee...

Helmer, spelend met Mickey en Maxie, kijkt naar de dikke multo ringband. “Je vroeg hier toch om? Je wilde wat van mijn gedichten lezen.“ Is Helmer het vergeten? Ik had de map uit zijn leven moeten houden “Ja... 'Peozieën?' Moet het niet 'poëzie' zijn?“ “Ik schrijf geen echte poezie.“ “Oh?“ Helmer slaat de kaft om. “ 's Kijken... D e muze sprak. ” was jarenlang niet eens een luis in de pelzen van uitgevers mijn muze werd me echter zat, zij - heur haar kordaat gepermanent in heup en stem flink aan 't gewicht - zette mij met rode werkstershanden aan mijn schoongeboende toetsenbord en sprak SCHRIJFT Kale grinnikt. “Doet me denken me aan Mevrouw Rozema.“ “Die kende ik toen nog niet“. zegt Jory. “En jou evenmin.“ “Wat is een muze?“ “Eh...Muzen zijn dochters van oppergod Zeus. Godinnen van de kunst en wetenschap. Ze inspireren mensen tot creativiteit.“ “Zeus had geen zoons? Herkules was toch een zoon van Zeus?“ “Ik weet het niet. Familierelaties zitten nogal ingewikkel...