# 33 - Beroeringen

met mijn tanden in jouw gevulde reep

mag het licht uit ik ben zo

albino

en tikje gespannen

als vioolsnaren yo je mag

niet je moet

met je ebbenhouten spuit recht

vooruit niet onder

de deken staren

kun je

het vinden tussen

al die stijle zwarte haren

ik ben af en toe arisch

een beetje ontheemd

de lakens wit

satijnen vloeipapier

rond jouw lijf van

bittere chocola kroesjes in je lies

en ik Nestléblank

opgewarmd

op de kaalgesleten witleren bank

samen smelten in mijn nestelbed
zweetgladde jungledras daaronder
een laagje boenwas
je glanst
je schwanzt
laat me nog eens likken
lekker Droste dier

Jory Gevorgian

Helmer staat in het gebouw naar een aspirant schildertje te staren.
Jory zegt zachtjes: “'Lekkertje, hè?“
“Wat?...Nogal, ja.“
“Ren nou niet meteen naar een echtscheidingadvocaat Kale- ik ben niet jaloers.“
Helmer zucht. “Weet je, als gezonde racist heb ik altijd al 's een zwartje willen bonken. Vooral Ethiopiers; die hebben een prachtige huidskleur. Maar dat begrijp jij natuurlijk niet.“
“...Het is wel vreemdgaan, Helmer.“

“Vreemd gaan is een heterohuwelijk dingetje, Baard.“
“Ja, maar...“
“Ik weet zeker dat het idee van een negorslaafje jou ook aanspreekt.“
“Ik was jou favorite negorslaafje!“
“Nog steeds! Maar ik, met twee negorslaafjes in één bed...da's een verdomde opwindend idee.“
“Ik ga 'm effe peilen.“
“Helmer! sist Jory.
Met lede ogen ziet hij Helmer wegbenen.

Jory slikt iets weg. De irrationele bult in zijn broek.
wat is er met mijn geremdheid gebeurd!
Hij slaat het gesprek tussen de twee gade. Het is nogal een stap, denkt hij. Maar...

Helmer voert zijn prooi mee naar een leeg kantoor achterin.
“-Ja, ho's effe!“ 

Jory beent er achteraan.

De jongen doet haastig zijn broek dicht, Helmer staat breed te grijnzen. “Hij heet Sammie. Sammie, dit is mijn vriend Jory. Laat jij hem ook maar eens zien wat je in huis hebt.“

 attenooije
“...Is dat echt?“
“Honderd procent“, grijnst Helmer, knijpend in Sammie's genotsknots. “Hij wil een triootje. Ja, niet hier. Bij jou thuis, Baard. Als we hier klaar zijn.“

In de bus vraagt Jory: “Je bent toch niet minderjarig, hoop ik?“

Sammie haalt een paspoort te voorschijn.

Negentien. Bijna.

“Mwoh“, zeggen zijn ontvoerders tegelijkertijd.

In Jory's discrete dakchalet kijkt Sammie nieuwsgierig rond.
Helmer beveelt; “Uitkleden, soewarte."

“Helmer!“

Sammie is niet beledigd. “Ah, Massa is krasi!“ giechelt hij.

Sammie is nogal schonkig. Maar zijn huid glanst als zwart satijn. Helmer blijft het glad strijken.
Jory vraagt maar niet of Sammie zijn vacht wil gladstrijken, Kwattaboy lijkt er niet wild van te worden.
Jory klemt zijn tanden op elkaar.

ik laat me niet terugjagen naar mijn complex!

“Nou- wie gaat er eerst?“ wil Helmer weten.
“Ik kan jullie allebei tegelijk hebben.“
Helmer's ogen worden heel groot.
“Daar sta ik bekend om“, giechelt Sammie.
Helmer and Jory kijken elkaar aan.
“Condooms!“ roepen ze allebei tegelijk. “Waar liggen ze!“
“Ik heb ze bij me“, zegt de bruine poeperd.

Is Sammie een broodpoot? vraagt Jory zich af. 

de nieuwe schildersgeneratie zit vol verrassingen!

“Wat kost je, Sammie?“

Sammie doet of hij nadenkt.
“Honderdvijftig de man.“ 

Helmer snuift. “Mijn hand is goedkoper!“
“Ik ben aan het sparen voor een brommer voor m'n vriend. Z'n ouders kunnen dat niet betalen.“
“...Okee, dan krijg je van ons het dubbele. Goed, Helmer?“

Ze weten dat ze er allebei ingetrapt zijn.
Maar ach, het vakantiegeld is net binnen.

Jory Gevorgian herkent zichzelf niet. Helmer wel; “Je sambal trassie gedicht komt tot leven!“ jubelt hij, zijn orgaan naast die van Jory wrikkend.
Helmer is een grommer; Sammie blijkt een ero-audiofiel- hij zucht, kreunt, kermt, gilt. Jory's rode hoofd houdt het stiller.
Het valt echter niet mee om twee forse tuinslangen in één molshoopje te houden, en uiteindelijk mag Sammie toekijken hoe de 'oude mannen' het doen met elkaar. Hij doet dat héél actief.
Als de politiekopter nu overgevlogen zou zijn, waren ze allemaal gearresteerd geweest.

Helmer weerhoudt Jory ervan het kletsnatte onderlaken te verschonen: “Maak iets te eten klaar! Met veel eiwitten, ik heb niets meer.“
Met roze kaarsen en een muziekje erbij.
“..,Heb je geen rap?“

“Wrep? Dat is geen muziek“, bromt Helmer.

“Het gaat heel groot worden. Wij nieuwe generatie zijn die blikken elektrotroep zat, we willen de soul terug.“
Jory vindt iets; Meco's Star Wars Disco.
Sammie kokhalst.

Sammie blijkt een spraakwaterval. Hij praat op rappe toon. Over coole kleren en open blingbling sportwagens en Snelle Ladyboys. Jory en Helmer wisselen weer blikken.
Als Sammie een scheermesje en een witte bonk borsthoning tot poeder begint te vergruizelen, blaast Helmer het van de glazen koffietafeltafel en zegt: “Het was leuk en lekker maar wij gaan vroeg naar bed Sam.“
Voor het eerst ziet Helmer een negertje 'wit van schrik' worden.

“-Dat was al m'n zakgeld!!“
Helmer brengt hem naar de deur. “Hier. Een extraatje. Kun je weer nieuwe niespoeder kopen. Hee... vertel niet aan de schilderswereld dat we twee ouwe gezapige homoos zijn, dan word ik héél erg boos.“ Helmer opent de deur en geeft Sammie een zetje, “Doei.“

“...Het was een lekkere hopsakee, maar we moeten hem maar niet meer uitnodigen, Joor.“
Jory is het er helemaal mee eens.

we zijn te oud voor zo'n wild leven

Desalniettemin experimenteert het echtpaartje verder met het fenomeen Homowereld. De keuze van een leerbar is natuurlijk Helmer's idee. Jory had liever iets huiskamerlijkers willen proberen.
Ze trekken veel bekijks, ze zouden Jory's bed met dozijnen mannen hebben kunnen bevolken. Maar het bevalt hen allebei niet. “De muziek staat armageddons hard en de gosers zijn salonmachos, die leren pakkies vind ik belachelijk, en zodra ze hun bekken open doen gaan ze helemaal handtasjesnicht. Niks voor mij. En voor jou ook niet, Baard! Dat is een bevel.“

Jory is het er volmondig mee eens.

Een Gay Bondage show blijkt evenmin een succes.
“Vanwege het gekreun en gekerm en gekronkel lijkt het heel wat, maar het is allemaal nep. Ze spuiten niet eens fonteinen. Ze sprietsen helemaal niks!“
Helmer gooit zijn kleren uit, doof voor Jory's gesis, en laat het clubpubliek het koertse idee van een homoleven zien. “Ik ben géén verkrachter!“ jodelt hij, een leerboy aan kettingen heel beeldend onterend.
Ze worden er onder gejoel en geapplaudiseer uitgegooid.

“M'n ejakkie had ik moeten bewaren voor ons“, moppert Helmer, tijdens het aankleden op straat. Waar Jory op stáát. In het centrum lopen te veel weekendagenten rond.

Terug naar de intimiteit voor twee. Ze kopen wat sexspeeltjes en kijken homovideos. Helmer lijkt er tevreden mee. Jory is het ook.
ik ben altijd een huiselijke trut geweest denkt hij. ik krijg helmer ook wel zo ver

Maar ergens tuurt een waarzegster in haar kristallen bol en zegt, “Echniet!“